Zobrazit obsah

Wyszukiwanie

wyszukiwanie poszerzone ...

Kalendarz

Pon Wt Śr Czw Pt So Ndz
26 27 28 29 30 1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31 1 2 3 4 5 6

Nawigacja

Wyślij stronę e-mailem

Wybierz język

  • Česky
  • English
  • Deutsch
  • Po polsku

Zawartość

Atrakcje

Zapora Czarna Nysa (Bedřichov)

Rzeczka Czarna Nysa (Černá Nisa), która ma swoje źródła na zboczu Olivetskiej hory, zawsze po długotrwałych opadach powodowała nadzwyczaj wielkie szkody w swojej bardzo wąskiej dolinie, gdzie koncentrował się duży potencjał przemysłowy.
Dlatego pomyślano o zbudowaniu zapory, która zatrzyma spiętrzoną wodę, zmniejszając szkody majątkowe nie tylko w dolnym biegu Czarnej Nysy, ale także Nysy Łużyckiej pod Strážą nad Nisou.
Zapora Bedřichov, jako element programu inwestycji budowlanych libereckiej Spółdzielni Wodnej, została zbudowana na Czarnej Nysie w latach 1902–1906. Tama ma wysokość 23,5 m nad fundamentem, ma 340 m długości w koronie i zatrzymuje wodę w dolinie w zbiorniku o całkowitej objętości 2,1 mln m3. Budowa została ukończona w grudniu 1905 roku, odbiory przeprowadzono 28 czerwca 1906 roku, całkowity koszt wyniósł prawie 1,8 mln koron austriackich.
W ciągu 100 lat eksploatacji zaporę Bedřichov poddano kilku znaczącym zmianom. Wraz z rozwojem elektryfikacji do 1928 roku do zapory dobudowano rozległą część energetyczną z nowoczesną elektrownią wodną w Rudolfovie, oddaloną od zapory o niespełna 3 km.

Kristiánov

Hutę szkła w Kristiánovie u schyłku XVIII wieku założył mistrz szklarski Riedel. W tym czasie w Górach Izerskich on i jego najbliżsi krewni działali w kilku hutach szkła (pobliski Bedřichov, Nová Louka), musieli jednak znaleźć miejsce w górach, gdzie będzie wystarczająca ilość drewna, które szklarze będą mogli pozyskiwać i wykorzystywać przy produkcji szkła (do rozpalania w piecach i przy produkcji surowców do podstawowej masy szklanej). Huta Kristiánov zaczęła z powodzeniem funkcjonować, a jej działalność była na tyle stabilna, że wokół huty wyrosła osada, która miała własną szkołę, cmentarz i kapliczkę zlokalizowaną w domu właściciela huty szkła. Po mniej więcej stu latach Kristiánov ogarnął pożar – spłonęła huta szkła, ogień nie oszczędził także szkoły. Pozostał tzw. Pański Dom [Panský dům], gdzie w okresie funkcjonowania huty szkła mieszkał jej właściciel. Gdy huta przestała działać, dom służył jako miejsce organizowania letnich pobytów wypoczynkowych dla dzieci z ubogich libereckich rodzin. W kryzysowym roku 1938 Pański Dom wykorzystywała czechosłowacka armia, strzegąca przebiegającej tu linii fortyfikacji, które miały chronić Republikę Czechosłowacką przed niebezpieczeństwem niemieckiej agresji. Gdy żołnierze musieli stąd odejść i przekazać wszystko Niemcom, podpalili Pański Dom, aby nie trafił w ręce nazistów.
Na miejscu pozostał już tylko dawny domek szklarza Fuchsa, w okresie pracy huty pełniący funkcję gospody. Po II wojnie światowej należał do Klubu Czeskich Turystów, tuż przed listopadem 1989 został wyremontowany przez Muzeum Szkła i Biżuterii w Jabloncu i umieszczono w nim ekspozycję kristiánovskiego hutnictwa szkła, w tym drewniany model huty szkła z okresu jej „największej sławy“. W sezonie letnim muzeum jest czynne codziennie w godzinach 9:00-17:00. Można obejrzeć także mały leśny cmentarzyk, gdzie na wytartych nagrobkach znajdziemy imiona ludzi, dzięki którym w XVIII i XIX wieku powstawało piękne szkło i narodziła się marka sztuki szkła w Górach Izerskich.

Chata Šámala na Novej Louce

Historia Novej Louki jest ściśle związana z Bedřichovem. Od końca XVI wieku funkcjonowała tam huta szkła, którą w 1756 roku prowadził Johann Josef Kittel. Ponieważ prosperował bardzo dobrze, a bedřichovska huta nie nadążała z realizacją zamówień, 2 km w głąb lasu Kittel zbudował jeszcze jedną hutę szkła, wokół której w kolejnych latach powstała niewielka osada składająca się z kilku domów (pracowników huty szkła). W głębokich izerskich lasach było dość drewna, potrzebnego do rozgrzewania pieców i do produkcji potażu – dodatku do surowca szklarskiego. W 1769 roku Nová Louka znalazła się w rękach rodziny Riedlów, najważniejszych przedstawicieli przemysłu szklarskiego w Górach Izerskich. W połowie XIX wieku z powodu pogarszających się warunków gospodarczych (brak drewna, wprowadzenie bardziej nowoczesnych technologii produkcji szkła) huta przestała pracować. Huta i powiązane z nią budynki zostały wyburzone, pozostawiono tylko tzw. Pański Dom, który został przez właścicieli terenów Novej Louki przebudowany na pałacyk myśliwski. Później, w latach 30. XX wieku służył jako miejsce relaksu i odpoczynku dla urzędników rządu Republiki Czechosłowackiej, regularnym gościem był tutaj kanclerz prezydenta Přemysl Šámal, od nazwiska którego pałacyk do dnia dzisiejszego nazywany jest Chatą Šámala [Šámalova chata]. Po 1989 roku obiekt został wyremontowany i dziś funkcjonuje jako górski pensjonat z restauracją słynącą z dobrej kuchni i miłej, typowo górskiej atmosfery. Nová Louka jest wspaniałym punktem wypadowym na trasy narciarskie, rowerowe i piesze prowadzące dalej w Góry Izerskie.

logo EU
 

Zobrazit pozadí